Η Διατλαντική Εταιρική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων
Η διαδικασία υπήρξε μυστικοπαθής και αντιδημοκρατική. Αυτή η μυστικότητα συνεχίζεται με όλες σχεδόν τις πληροφορίες σχετικά με τις διαπραγματεύσεις να προέρχονται από έγγραφα που διέρρευσαν και από αιτήματα του δικαιώματος της Ελευθερίας της παροχής πληροφοριών.
0
0
Επανέρχομαι στο ζήτημα της TTIP μεταφράζοντας ένα παλαιότερο αλλά πολύ κατατοπιστικό άρθρο του Lee Williams στον "Independent". Ο τίτλος του άρθρου ήταν "What is TTIP? And six reasons why the answer should scare you", δηλαδή "Τι είναι η TTIP; Έξι λόγοι που εξηγούν γιατί η απάντηση θα έπρεπε να σας τρομοκρατεί".Στον υπότιτλο, ο Williams αναρωτιέται «Έχετε ακούσει για την TTIP;» και απαντάει μόνος του «Αν η απάντησή σας είναι όχι, μην ανησυχείτε δεν έπρεπε να είχατε ακούσει».
Η Διατλαντική Εταιρική Συμφωνία Εμπορίου και Επενδύσεων [TTIP] είναι μια σειρά από εμπορικές διαπραγματεύσεις, που διεξάγονται ως επί το πλείστον στα κρυφά μεταξύ της Ε.Ε. και των ΗΠΑ. Ως διμερής εμπορική συμφωνία, η TTIP είναι σχετική με τον
περιορισμό των κανονιστικών φραγμών στο εμπόριο για τις μεγάλες επιχειρήσεις, με πράγματα όπως το δίκαιο ασφάλειας των τροφίμων, την περιβαλλοντική νομοθεσία, τις τραπεζικές ρυθμίσεις και τις κυρίαρχες εξουσίες των επιμέρους εθνών. Είναι, όπως είπε ο John Hilary, εκτελεστικός διευθυντής της ομάδας εκστρατείας "War on Want": «Μια επίθεση στις Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές κοινωνίες από τις πολυεθνικές εταιρείες».
Πριν καν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την TTIP τον περασμένο Φεβρουάριο, η διαδικασία υπήρξε μυστικοπαθής και αντιδημοκρατική. Αυτή η μυστικότητα συνεχίζεται με όλες σχεδόν τις πληροφορίες σχετικά με τις διαπραγματεύσεις να προέρχονται από έγγραφα που διέρρευσαν και από αιτήματα του δικαιώματος της Ελευθερίας της παροχής πληροφοριών.
Αλλά ανησυχητικά, η συγκεκαλυμμένη φύση των συνομιλιών μπορεί κάλλιστα να είναι το λιγότερο από τα προβλήματά μας. Εδώ είναι άλλοι ακόμα έξι λόγοι, που θα πρέπει να μας κάνουν να φοβόμαστε την TTIP, για την ακρίβεια να φοβόμαστε πολύ:
(1) Το Εθνικό Σύστημα Υγείας
Οι δημόσιες υπηρεσίες, ιδιαίτερα το NHS (Εθνικό Σύστημα Υγείας), είναι στο στόχαστρο. Ένας από τους κύριους στόχους της TTIP είναι να ανοίξει τις υπηρεσίες δημόσιας υγείας, της εκπαίδευσης και των υδάτων της Ευρώπης για τις εταιρείες των ΗΠΑ. Αυτό θα μπορούσε να σημάνει ουσιαστικά την ιδιωτικοποίηση του NHS.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υποστηρίξει ότι οι δημόσιες υπηρεσίες θα μείνουν εκτός της TTIP. Ωστόσο,σύμφωνα με την Huffington Post, ο υπουργός Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου Lord Ian Paul Livingston παραδέχθηκε ότι οι συνομιλίες για το NHS ήταν ακόμα πάνω στο τραπέζι.
Τι είναι η TTIP; (2)
(2) Η ασφάλεια των τροφίμων και του περιβάλλοντοςΗ agenda της "κανονιστικής σύγκλισης" της TTIP θα επιδιώξει να φέρει τα πρότυπα της Ε.Ε. για την ασφάλεια των τροφίμων και του περιβάλλοντος πιο κοντά σε αυτά των ΗΠΑ. Αλλά οι κανονισμοί των ΗΠΑ είναι πολύ λιγότερο αυστηροί, με το 70% του συνόλου των επεξεργασμένων τροφίμων που πωλούνται σήμερα στα supermarkets των ΗΠΑ να περιέχουν γενετικά τροποποιημένα συστατικά. Αντίθετα, η Ε.Ε. δεν επιτρέπει σχεδόν καθόλου τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα. Οι ΗΠΑ έχουν επίσης πολύ πιο χαλαρούς περιορισμούς σχετικά με την χρήση των φυτοφαρμάκων. Χρησιμοποιούν επίσης ορμόνες ανάπτυξης στα βοοειδή τους, που απαγορεύονται στην Ευρώπη λόγω της σύνδεσής τους με τον καρκίνο. Οι αγρότες των ΗΠΑ έχουν προσπαθήσει να άρουν αυτούς τους περιορισμούς κατ' επανάληψη στο παρελθόν, μέσω του WTO (Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου) και είναι πιθανό ότι θα χρησιμοποιήσουν την TTIP για να το κάνουν ξανά.
Το ίδιο ισχύει και για το περιβάλλον, όπου οι κανονισμοί REACH της Ε.Ε. είναι πολύ πιο σκληροί σε ότι αφορά στις δυνητικά τοξικές ουσίες. Στην Ευρώπη μια εταιρεία πρέπει να αποδείξει ότι μια ουσία είναι ασφαλής πριν να χρησιμοποιηθεί, ενώ στις ΗΠΑ ισχύει το αντίθετο: κάθε ουσία μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέχρι να αποδειχθεί ανασφαλής. Για παράδειγμα, η Ε.Ε. απαγορεύει σήμερα 1.200 ουσίες από την χρήση τους σε καλλυντικά ενώ οι ΗΠΑ μόλις 12.
(3) Τραπεζικές ρυθμίσεις
Η TTIP κόβει κι από τις δυο μεριές. Το Ηνωμένο Βασίλειο, υπό την επήρεια της παντοδύναμης City του Λονδίνου, πιστεύεται ότι αναζητεί μια χαλάρωση των τραπεζιτικών κανονισμών των ΗΠΑ. Οι δημοσιονομικοί κανόνες της Αμερικής είναι πιο σκληροί από τους δικούς μας. Είχαν τεθεί σε εφαρμογή μετά την οικονομική κρίση για να περιορίσουν άμεσα τις εξουσίες των τραπεζιτών και να αποφευχθεί μια παρόμοια κρίση στο μέλλον. Υπάρχει ο φόβος, η TTIP να άρει τους περιορισμούς αυτούς, παραδίδοντας κατά συνέπεια όλες αυτές τις εξουσίες πίσω στους τραπεζίτες.
(4) Η προστασία των προσωπικών δεδομένων
Θυμηθείτε την ACTA (την συμφωνία Anti-Counterfeiting Trade Agreement για την καταπολέμηση της παραποίησης του Εμπορίου). Μια μαζική πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2012 την πέταξε έξω, μετά από μια τεράστια δημόσια αντίδραση ενάντια σε αυτό, που δικαίως θεωρείται ως μια επίθεση στην ιδιωτική ζωή του ατόμου, όπου οι πάροχοι υπηρεσιών του Διαδικτύου θα υποχρεώνονταν να παρακολουθούν την online δραστηριότητα των ανθρώπων. Λοιπόν, υπάρχει ο φόβος ότι η TTIP θα μπορούσε να επαναφέρει τα κεντρικά στοιχεία της ACTA, αποδεικνύοντας ότι αν η δημοκρατική προσέγγιση δεν λειτουργεί, υπάρχει πάντα η πίσω πόρτα. Η χαλάρωση της νομοθεσίας για την προστασία των δεδομένων και ο περιορισμός της πρόσβασης του κοινού σε κλινικές δοκιμές φαρμακευτικών εταιριών πιστεύεται επίσης ότι είναι στις διαπραγματεύσεις .
(5) Θέσεις εργασίας
Η Ε.Ε. έχει παραδεχθεί ότι η TTIP θα προκαλέσει κατά πάσα πιθανότητα ανεργία καθώς θέσεις εργασίας θα μετατεθούν προς τις ΗΠΑ, όπου τα πρότυπα εργασίας και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα είναι χαμηλότερα. Έχει ακόμη ενημερώσει μέλη της Ε.Ε. να χρησιμοποιήσουν τα Ευρωπαϊκά ταμεία στήριξης για να αντισταθμίσουν την αναμενόμενη ανεργία.
Παραδείγματα από άλλες παρόμοιες διμερείς εμπορικές συμφωνίες σε όλο τον κόσμο υποστηρίζουν την υπόθεση για την απώλεια θέσεων εργασίας. Η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου της Βόρειας Αμερικής (NAFTA) μεταξύ των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού προκάλεσε την απώλεια ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ για περισσότερα από 12 χρόνια, αντί των εκατοντάδων χιλιάδων επιπλέον, που είχαν υποσχεθεί.
Τι είναι η TTIP; (3)
(6) Η δημοκρατίαΗ μεγαλύτερη απειλή της TTIP στην κοινωνία είναι η εγγενής επίθεσή της στην δημοκρατία. Ένας από τους κύριους στόχους της TTIP είναι η εισαγωγή του συμφώνου επίλυσης διαφορών Επενδυτή- κράτους μέλους [Investor-State Dispute Settlements (ISDS)], που επιτρέπει στις εταιρείες να μηνύσουν τις κυβερνήσεις αν οι πολιτικές τους προκαλέσουν απώλεια κερδών. Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι μη εκλεγμένες υπερεθνικές εταιρείες μπορούν να υπαγορεύουν τις πολιτικές των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων.
Τα σύμφωνα ISDS είναι ήδη σε ισχύ και σε άλλες διμερείς εμπορικές συμφωνίες σε όλο τον κόσμο και έχουν οδηγήσει σε τέτοιες αδικίες όπως στην Γερμανία, όπου η Σουηδική εταιρεία ενέργειας Vattenfall μήνυσε την Γερμανική κυβέρνηση ζητώντας δισεκατομμύρια δολάρια εξαιτίας της απόφασής της για την σταδιακή κατάργηση των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής στον απόηχο της καταστροφής της Fukushima στην Ιαπωνία. Εδώ βλέπουμε μια πολιτική για την δημόσια υγεία, που τέθηκε σε εφαρμογή από μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, να απειλείται από έναν ενεργειακό κολοσσό λόγω της ενδεχόμενης απώλειας κέρδους. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο κυνικά αντιδημοκρατικό.
Υπάρχουν περίπου 500 παρόμοιες υποθέσεις επιχειρήσεων έναντι κρατών, που εξελίσσονται σε όλο τον κόσμο αυτή την στιγμή και όλες λαμβάνουν χώρα σε "διαιτητικά δικαστήρια", που αποτελούνται από εταιρικούς δικηγόρους που διορίζονται για συγκεκριμένο λόγο. Σύμφωνα με το "War on Want" του John Hilary, αυτά είναι κάτι «λίγο περισσότερο από δικαστήρια μαϊμού» με «έννομο συμφέρον στην απόφαση υπέρ των επιχειρήσεων».
Έτσι, δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ είμαι τρομοκρατημένος. Θα καταψηφίσω την TTIP, εκτός από ... για μισό λεπτό ... δεν μπορώ. Όπως και εσείς, δεν έχω κανένα λόγο απολύτως για το αν η TTIP θα ισχύσει ή όχι. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ενημερώσω για αυτήν, όσο δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, όπως ελπίζω, θα κάνετε κι εσείς. Εμείς μπορεί να εξαναγκαστούμε να δεχθούμε μια επίθεση στην δημοκρατία, αλλά μπορούμε τουλάχιστον να καταπολεμήσουμε την συνωμοσία της σιωπής.
Σε αντίθεση με τον Williams δεν νιώθω τρομοκρατημένος. Ωστόσο, νιώθω αγανάκτηση και θυμό απέναντι στην αδράνεια αυτών, που καθημερινά ακούνε τόσα αλλά παραμένουν συνένοχα απαθείς. Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε πως δεν έχουμε πια την πολυτέλεια της αδιαφορίας. Για την ακρίβεια δεν έπρεπε ποτέ να είμαστε αδιάφοροι στο τι συμβαίνει γύρω μας. Σήμερα, όμως, είναι επιτακτική η ανάγκη να δραστηριοποιηθούμε. Να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο της βολής και της εσωστρέφειας αγωνιζόμενοι, όπως οι πρόγονοί μας, για την ελευθερία μας! Αλλιώς μας περιμένουν οι αλυσίδες και οι τύχη των σκλάβων της αρχαιότητας. Γιατί αυτός είναι ο σημερινός δυτικός πολιτισμός: η επιστροφή στην εποχή της βαρβαρότητας των απολίτιστων προγόνων των Φράγκων.
